บทที่ 79 ดอกเยอบีร่าสีแดง

-รีบกลับนะคะ ฉันมีเรื่องจะบอก”

ร่างใหญ่เอนตัวพิงพนักเก้าอี้ ยกเท้าขึ้นพาดโต๊ะพลางแหงนขึ้นมองเพดาน 

เธอมีเรื่องจะบอกงั้นหรือ?

“เรื่องอะไร?”

ชีกห์การิมผุดลุกขึ้นยืนเต็มความสูง บิดเอวไปมาขับไล่อาการเมื่อยขบก่อนเดินออกจากห้องทำงานเขาไม่ลืมที่จะส่งข้อความไปขอบคุณชารีฟ

–ขอบใจมากนะเพื่อน-

การเฝ้ารอได้สิ้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ